مقاله آبکاری

مقاله آبکاری

تکنیک های الکتروشیمیایی برای رسوب لایه‌ها و پوشش‌های فلزی دارای تاریخچه‌ای طولانی هستند.

این تکنیک‌ها اساساً به دو دسته تقسیم می‌شوند و دارای مزایا و معایب مختلف هستند.

اولین و قدیمی ترین تکنیک، واکنش های خود به خودی اکسایش-کاهش که از یک محلول برای پوشش‌دهی استفاده می‌شد.

این روش را می‌توان هم بر روی فلزات و عایق‌ها انجام داد.

اما کنترل شرایط رسوب‌گذاری این فرآیندها در حین عملیات، بدلیل وجود نمک‌ها و افزودنی‌های متنوع بسیار دشوار است.

دومین روش، روش آبکاری الکتریکی است که از جریان الکتریکی برای کاهش یونهای فلزی در محلول استفاده می کند و کنترل مقدار (و تا حدودی اندازه دانه) فلز رسوب شده را نیز مقدور می‌باشد.

روش آبکاری الکتریکی مخصوص مواد رسانا می‌باشد.

روش‌های الکتریکی وجود دارد که پوشش‌های فلزی بر روی زیرلایه‌های عایق رسوب می‌دهد و اندازه دانه، ضخامت و سرعت رشد کنترل شده باشد.